Onderzoekers met autoriteit op het gebied van projectsuccesfactoren zijn Brown (2007), Milis & Mercken (2002), Westerveld (2003), Belassi & Tukel (1996) en Pinto & Mantel (1990). Elke onderzoeker gebruikt een eigen invalshoeken voor het bestuderen van projectsuccesfactoren. Brown (2007) richt zich op het idee dat projectmanagement bij uitstek succesvol kan zijn voor het implementeren van nieuwe samenwerkingsverbanden, uitbreidingen of voor een organisatie essentiële wijzigingen. Hij kijkt vooral naar dimensies van een organisatie waarin projectmanagement goed gedijt en komt tot negen dimensions of a project management supporting organizational culture. In de praktijk betekent dit vooral veel aandacht voor de motivatie en prestatie van het team. Pinto & Slevin (1989) bestudeerden projectsucces bij met name de implementatie van een projectresultaat en komen met een lijst van 10 critical factors. Milis & Mercken (2002) richten zich op de uitvoering van projecten bij hun studie naar (uiteindelijk acht) succesfactoren. Westerveld heeft 12 succesfactoren (‘gebieden’) geformuleerd, geïnspireerd door het EFQM-model (Westerveld, 2003). Dat resulteerde in het Project Excellence Model. Westerveld en Belassi en Tukel deden zelf geen onderzoek naar projectsuccesfactoren maar bestudeerden eerdere onderzoeken: Westerveld vier en Belassi en Tukel zeven. Zodoende zijn er 14 onderzoeken verdisconteerd in onderstaande lijst met elf projectsuccesfactoren.

Project’s Eleven

1.       Projectvisie: Het perspectief dat gehanteerd wordt voor het bereiken van projectdoelen.

2.       Managementsupport: De mate waarin het lijn- en topmanagement de projectvisie ondersteunt.

3.       Uitlijnen van projectdoelen: Een gezamenlijk en concreet beeld van het te behalen doel in lijn met de organisatiestrategie.

4.       Planning: Een meer of minder globale uitwerking van te behalen tussenresultaten gezien in de tijd.

5.       Teamflow: De mate waarin de projectwerkers tot hoog niveau van presteren komen.

6.       Klantacceptatie: Aansluiting van het project bij de waarden van de klant.

7.       Monitoren en bijsturen: Kijken naar de realiteit en bijsturen van het plan.

8.       Stakeholdermanagement: Het omgaan met interacties en invloeden van belanghebbenden.

9.       Ervaring van de projectmanager: mate van projectvolwassenheid van de projectmanager.

10.    Sociale vaardigheden van de projectmanager: ver ontwikkelde interactieve vaardigheden.

11.    (Technische) middelen: beschikbaarheid van vereiste technologie en expertise.

In haar onderzoek naar projectfaalfactoren concludeert Bourne dat projectsucces geen kwestie is van het afvinken van de projectsuccesfactoren, maar van het vinden van de juiste balans tussen deze factoren (Bourne, 2005, p 27).

Wordt vervolgd…