Motivatie

De motivatie voor deze dissertatie komt vooral voort uit nieuwsgierigheid naar een projectmanagementtechniek die met moderne managementconcepten geïntegreerd zijn. Zo’n techniek is er tot op heden niet maar kan, naar mijn mening, veel moois bieden.

Projectmanagement is voor mij een interessant werkveld. Er bevindt zich een continue spanning tussen dynamiek en beheersing, tussen creëren en plannen, tussen hard skills en soft skills en tussen initiatief en afsluiten. Deze diversiteit is voor velen van ons de reden om in projectomgevingen te werken. Ondanks de interessante continua en de populariteit van dit werkveld, zijn succesvolle projecten niet alledaags. En vreemd genoeg lijkt niemand zich daar niet erg druk over te maken. Sinds het ontstaan van professioneel projectmanagement in de jaren ‘50 (Stretton, 1994-1) is er voornamelijk geïnvesteerd in de hard skills (vaardigheden voor het hanteren van instrumenten en technieken) harder maken en het beheersen van onze projecten meer beheersbaar maken. Vijftig jaar later, in 1996, bleek uit onderzoeksresultaten van onder meer Van Aken dat de hoeveelheid instrumenten in projectmanagement omgekeerd evenredig is aan projectsucces (Aken, 1996). Daarnaast bleek dat er voor een succesvol project slechts een minimum aan instrumentarium nodig is (Aken, 1996). Van Aken startte zijn onderzoek destijds vanuit zijn verwondering over het gebrek aan wetenschappelijk onderzoek naar een werkveld dat –ook toen al– zo veelvoorkomend is: het managen van projecten.

Anno 2009 is projectmanagement nog steeds een ondergeschoven kindje in de wetenschap: er bestaan slechts twee wetenschappelijke tijdschriften. Alhoewel dat op zich een reden voor onderzoek zou kunnen zijn, was het vooral mijn verbazing over de reactie op de onderzoeksresultaten van Van Aken in het vakgebied van projectmanagement, die leidde tot deze dissertatie. Die reactie is namelijk het volharden op de ingeslagen weg, getuige het overzicht in ontwikkelingen binnen projectmanagement van bijvoorbeeld Crawford et al (2006). Dit overzicht geeft aan dat binnen projectmanagement de weg van meer beheersing en meer controle stug wordt doorgezet. Met andere woorden: er lijkt zich, in het werkveld van projectmanagement, nauwelijks iemand iets aan te trekken van moderne algemene managementconcepten zoals zelfsturende teams, ontstructureren, organisch organiseren en slow management. En dat terwijl projecten al jaren op rij in grote mate falen; Het percentage succesvolle projecten schommelt al geruime tijd rond de 30% (Standish Group, 1994, 1998, 2002, 2004, 2008).

Relevantie

Het mag te verwachten zijn dat het ontwerp, beschreven in deze dissertatie, een toegevoegde waarde heeft voor zowel management in het algemeen en projectmanagement in het bijzonder, omdat het een aantal vernieuwende inzichten van het één (algemeen management) integreert in het ander (projectmanagement). Daardoor ontstaat naar verwachting een techniek waarmee projecten succesvol gemanaged kunnen worden. Vervolgonderzoek kan zich richten op het aantonen van het leiden tot succesvolle projecten van deze techniek.

De wetenschappelijke relevantie van dit onderzoek schuilt in de output ervan: kennis over projectmanagement. Wetenschappelijke kennis over projectmanagement is op zich al een verrijking voor het vakgebied, gezien de huidige positie, zoals genoemd. Daarnaast zal de output van dit onderzoek een hoge pragmatische validiteit kennen. Deze kennis komt namelijk tot stand via Design Science Research (zie paragraaf 3.5). Het doel van Design Science Research is het produceren van kennis die veldproblemen oplost: kennis als middel in plaats van als doel op zich.

Voor de projectmanager is dit onderzoek relevant omdat het hem handvatten biedt in het managen van bepaalde projecten waarvoor tot nu toe enkel de beheersmatige methodieken voorhanden zijn. Hij kan deze dissertatie lezen als een how-to-guide.

Voor mij persoonlijk is dit onderzoek relevant omdat ik daarmee een fascinatie kan delen met een breed en multidisciplinair publiek. Door deze fascinatie als dissertatie aan te pakken, worden mijn passie (projectmanagement) en mijn uitdaging (precisie) gecombineerd.